Ο καρκινοπαθής ασθενής, από τη στιγμή της ενημέρωσής του, διακατέχεται από δύο κύρια συναισθήματα, τον φόβο του θανάτου και του επικείμενου πόνου. Πράγματι το 1/3 των ασθενών που υποβάλλονται σε αντικαρκινική θεραπεία έχουν πόνο και τα 2/3 των ατόμων με προχωρημένη νόσο υποφέρουν από επώδυνα σύνδρομα. Επιπλέον το 25% των καρκινοπαθών εμφανίζουν κατάθλιψη.
Ο ασθενής με νεοπλασματική νόσο, που αισθάνεται πόνο, στα αρχικά στάδια είναι διστακτικός και αποκρύπτει την κατάστασή του... εξαιτίας του φόβου των επεμβατικών μεθόδων και της αναγκαστικής εισαγωγής του στο νοσοκομείο. Επιπλέον ανησυχεί για την ψυχοφθόρα διαδικασία και τις επιπτώσεις των τρόπων αντιμετώπισης του προβλήματός του στο οικείο του περιβάλλον. Αυτό τον ωθεί στο να αποκρύπτει τα επώδυνα συμπτώματα.
Ο ασθενής με νεοπλασματική νόσο, που αισθάνεται πόνο, στα αρχικά στάδια είναι διστακτικός και αποκρύπτει την κατάστασή του... εξαιτίας του φόβου των επεμβατικών μεθόδων και της αναγκαστικής εισαγωγής του στο νοσοκομείο. Επιπλέον ανησυχεί για την ψυχοφθόρα διαδικασία και τις επιπτώσεις των τρόπων αντιμετώπισης του προβλήματός του στο οικείο του περιβάλλον. Αυτό τον ωθεί στο να αποκρύπτει τα επώδυνα συμπτώματα.
Από την άλλη, το οικογενειακό περιβάλλον του ασθενούς, επηρεασμένο συναισθηματικά, αποφεύγει πολλές φορές να ενημερώσει τον ασθενή για την πορεία της κατάστασής του, απαιτώντας πολλάκις από τον θεράποντα ιατρό να γίνει συνένοχος στην απόκρυψη της αλήθειας. Η εμφάνιση του καρκινικού πόνου όμως είναι αναπόφευκτη και απαιτεί την ορθή αντιμετώπισή του.
Η σωστή αναλγητική φαρμακευτική αγωγή αποτελεί το υπόβαθρο της αντιμετώπισης του καρκινικού πόνου. Είναι αποτελεσματική σε μεγάλο ποσοστό ασθενών, εάν εφαρμόζεται σωστά, δηλαδή κατάλληλο φάρμακο, ατομικευμένη δόση και επιμελημένο χρονοδιάγραμμα.
Δυστυχώς η αντιμετώπιση του πόνου γίνεται επιπόλαια, με λανθασμένο τρόπο και με αυθαίρετα κριτήρια από μερίδα του ιατρικού κόσμου που προσπαθεί να οικειοποιηθεί τον πόνο του καρκινοπαθούς και του χορηγεί, λόγω επιστημονικής ανεπάρκειας, λανθασμένη φαρμακευτική αγωγή.
Η αγωνία και η πίεση των οικείων, για την όσο το δυνατό ανώδυνη εξέλιξη της κατάστασης του ασθενούς, τους ενισχύει την συγκεκριμένη τακτική. Το αποτέλεσμα είναι ότι παρακάμπτονται τα πρωτόκολλα αναλγητικής θεραπείας και οι ασθενείς «φορτώνονται» με οπιοειδή, από την αρχή σχεδόν, ενώ αντενδείκνυται. Όταν πλέον η νόσος εξελιχτεί και έχει κλείσει ο κύκλος των επεμβατικών τεχνικών (χειρουργεία, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία), ο ασθενής εγκαταλείπεται με την κοινότυπη φράση: «Αφήστε τον τώρα να πεθάνει ήσυχα». Παρόλα αυτά, ο πόνος επιμένει, είναι δυσβάσταχτος, και απαιτούνται επεμβατικοί τρόποι αναλγησίας από έμπειρο ιατρικό προσωπικό.
Επειδή, λοιπόν, ο καρκινοπαθής δεν είναι απλά ένας μελλοθάνατος αλλά μια ύπαρξη με δικαίωμα σε ποιοτική ζωή, ας αντιληφθούμε ότι οφείλουμε να απαλύνουμε και όχι να παίζουμε με τον πόνο του.
Πηγή: Πρωτοβάθμιο Ιατρείο Πόνου
Η σωστή αναλγητική φαρμακευτική αγωγή αποτελεί το υπόβαθρο της αντιμετώπισης του καρκινικού πόνου. Είναι αποτελεσματική σε μεγάλο ποσοστό ασθενών, εάν εφαρμόζεται σωστά, δηλαδή κατάλληλο φάρμακο, ατομικευμένη δόση και επιμελημένο χρονοδιάγραμμα.
Δυστυχώς η αντιμετώπιση του πόνου γίνεται επιπόλαια, με λανθασμένο τρόπο και με αυθαίρετα κριτήρια από μερίδα του ιατρικού κόσμου που προσπαθεί να οικειοποιηθεί τον πόνο του καρκινοπαθούς και του χορηγεί, λόγω επιστημονικής ανεπάρκειας, λανθασμένη φαρμακευτική αγωγή.
Η αγωνία και η πίεση των οικείων, για την όσο το δυνατό ανώδυνη εξέλιξη της κατάστασης του ασθενούς, τους ενισχύει την συγκεκριμένη τακτική. Το αποτέλεσμα είναι ότι παρακάμπτονται τα πρωτόκολλα αναλγητικής θεραπείας και οι ασθενείς «φορτώνονται» με οπιοειδή, από την αρχή σχεδόν, ενώ αντενδείκνυται. Όταν πλέον η νόσος εξελιχτεί και έχει κλείσει ο κύκλος των επεμβατικών τεχνικών (χειρουργεία, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία), ο ασθενής εγκαταλείπεται με την κοινότυπη φράση: «Αφήστε τον τώρα να πεθάνει ήσυχα». Παρόλα αυτά, ο πόνος επιμένει, είναι δυσβάσταχτος, και απαιτούνται επεμβατικοί τρόποι αναλγησίας από έμπειρο ιατρικό προσωπικό.
Επειδή, λοιπόν, ο καρκινοπαθής δεν είναι απλά ένας μελλοθάνατος αλλά μια ύπαρξη με δικαίωμα σε ποιοτική ζωή, ας αντιληφθούμε ότι οφείλουμε να απαλύνουμε και όχι να παίζουμε με τον πόνο του.
Πηγή: Πρωτοβάθμιο Ιατρείο Πόνου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου